Levensmiddelentechnoloog Ralf Hartemink kijkt terug op een dikke 100 jaar voedselveiligheid en constateert dat we maar beter niet kunnen eten wat grootmoeder at. Wie de commentaren op bijvoorbeeld de Facebookpagina van foodwatch leest, krijgt de indruk dat de industrie probeert de consument te vergiftigen met E-nummers, zoetstoffen en nog veel meer. (meer…)
“De voeding van tegenwoordig is vaak geen voeding meer te noemen,” zegt Michiel van der Weerd (24). Sinds februari is zijn webshop ‘BiologischBestellen.nu’ in de lucht. “De Bijbel leert ons een hoop over voeding. Er staan duidelijke richtlijnen in wat wel en niet als voeding voor de mens dient.” (meer…)
De meeste supermarkten bieden hun klanten persoonlijke bonuskaarten aan waarmee men van extra kortingen kan profiteren. Dat is een gemakkelijke en efficiënte formule, maar ook een die ernstige vragen oproept over de privacy van de klant.
De helft van alle Amerikaanse warenhuizen heeft een of ander bonuskaartensysteem. Zo’n bonuskaart schept een symbolische, persoonlijke band tussen de supermarkt en de consument, zo blijkt uit onderzoek door de supermarktketens. De aanschaf van een bonuskaart is een fluitje van een cent: je vult een formulier met je persoonlijke gegevens in en je kan meteen op koopjesjacht. Of toch niet? Overigens kun je ook anoniem een bonuskaart aanvragen, maar veel mensen zijn hiervan niet op de hoogte of vinden hun eigen privacy minder belangrijk.
Junkfood heet niet voor niets junkfood. Het is slecht voor de gezondheid en ruïneert uiteindelijk je lichaam. Eric Schlosser schrijft in zijn boek ‘Het fastfoodparadijs’ dat je een verhoogde kans hebt om ziek te worden als je een McDonald’s hamburger eet. Roken en drinken is slecht, maar als je Schlossers boek leest, heb je meer kans om te overlijden door het eten van junkfood dan van af en toe roken en drinken. Het erge is dat veel mensen weten dat junkfood slecht is, maar er gewoon mee doorgaan.
Volgens de samenstellers van het Britse rapport ‘Hungry for Power’ misbruiken de belangrijkste voedingsconcern hun machtspositie ten nadele van miljoenen armen in de wereld, met name in ontwikkelingslanden.
De meeste van deze voedingsconcerns beheersen de hele productiekolom, van zaadontwikkeling- en veredeling en oogst tot aan de verkoop en de reclamecampagnes van het product in landen duizenden kilometers verder op.
Deze concerns beheersen elk onderdeel van de voedselketen en zoals uit het rapport blijkt, gaat dat ten koste van vele mensenlevens. De macht die de voedselkartels gezamenlijk bezitten, ligt in de handen van een hele kleine elite van bestuurders en topmanagers.
